“PICASSa” është një krijim skenik nga Lorena Nogal që ka si pikënisje fragmentimin, duke e eksploruar atë si mjet artistik, psikologjik dhe filozofik. E frymëzuar nga thyerjet vizuale të Pablo Picasso-s, kjo vepër koreografike na fton të reflektojmë mbi mënyrën se si e perceptojmë dhe rikonfigurojmë realitetin tonë, si në planin fizik ashtu edhe në atë emocional.
Vepra ndërtohet si një dialog poetik midis trupit, hapësirës dhe shikimit, në një ushtrim dekontekstualizimi që shndërron hapësirën në një territor skenik të gjallë, shqisor dhe reflektues.
